Na bestudering van het concept, de wetenschappelijke grondslag en kritiek vanuit de wetenschappelijke wereld en het bedrijfsleven zijn er een aantal zaken waarbij men rekening moet houden als men gaat ontwerpen volgens de Cradle to Cradle principes.

Er is onvoldoende zicht op de gevolgen van het sluiten van de kringlopen. Wat gebeurd er als de biosfeer te groot wordt voor de natuur om er alleen voordeel van te hebben? Is er wel ruimte voor de materialen om te composteren en is er vraag naar die compost? Is er vraag naar gere- of geüpcyclede materialen en zal door de toevoeging van nieuwe materialen en producten aan de technosfeer, deze niet onevenredig gaan groeien ten opzichte van de biosfeer?

Er moeten dus een aantal grenzen worden gesteld en matregelen worden genomen om de Cradle to Cradle stroming in goede banen te leiden wat tot een combinatie van beperkende maatregelen, eco-efficiëntie, en eco-effectiviteit zal leiden. In het volgende hoofdstuk zal verder ingegaan worden op de ontwerpcriteria die hierom moeten worden toegevoegd aan de criteria die volgen uit de principes en doelen van het Cradle to Cradle concept.

Daarnaast is er veel kennis nodig om tot oplossingen te komen. Er spelen veel factoren mee waaronder chemische, sociale en biologische, zodat er een integrale aanpak in een team voor nodig is om goede resultaten te behalen. Het is in de praktijk gebleken dat procesmatige ketenbeheer, het met de verschillende actoren aanpassen van de procesketen²². Een voorbeeld hiervan werd gepresenteerd op de KansRijk beurs van 2008 georganiseerd door SenterNovem waar het recyclen van textiel werd toegelicht.

Ook samenwerking tussen universiteiten zoals plaats vind bij de master Industrial Ecology (Universiteit van Wageningen, Erasmus Universiteit en TU Delft) zal leiden tot integrale oplossingen.

Bij het voldoen aan de kernpunten zoals deze in hoofdstuk 1.1 zijn aangegeven, moet dus ook rekening gehouden worden met de vraag naar en de ruimte voor het sluiten van de kringlopen op de beoogde manier. Ook mag de regeneratie tijd van de materialen die zich in de biosfeer bevinden, niet langer zijn dan de economische of technologische levensduur, afhankelijk van welke het kortste duurt.